birinci yıl

bir sene önce yazdıklarımı bir yere aktarma ve okunma isteğiyle blogu açtım. belli bir düzeni olacağını sanmıyordum ve öyle de oldu. çok bunaldım, kimseyle konuşmak istemedim, bloga aktardım, çok mutlu oldum herkes bilsin istedim ve yine bloga yazdım. bunlar tatmin etmedi bu kez hayal gücümü daha fazla çalıştırarak kısa hikayeler yazmaya yöneldim. günlük hayatımdaki gözüme takılan ayrıntıları nasıl abarttığımı fark edip, çağrışımlarıma da güvenerek tespitler yazdım. kaçabileceğim en iyi yerlerden birisi oldu blog ki hala da öyle.


bir sene kulağa kısa bir zaman gibi gelse de kendime, yaşadıklarıma, yazdıklarıma bakınca ne çok şey sığdırdığımı fark ettim. vay be! o zaman bir sonraki yıl dönümünde görüşmek üzere.