6 saniye

yeşil yeşil ağaçların arasında, yüksek bir yerde, kayanın üzerine oturmuş iki kişi. kollarını da ''buralar hep bizimdi'' der gibi arkaya doğru yaslamışlar. keyiflerine diyecek yok. bir tanesinin gözü biraz arkasında kalan ama gözlerini ona dikmiş olan beyaz gömlekliye takılıyor. şımarık bir gülümseme var ikisinde de.


(sayfa no: 29)


sıcak bir öğleden sonrasına hafif esinti eşlik eder. kızımız yine aynı arkadaşıyla beraber bir cafeye oturur, gülerek sohbet ederler. cafenin en bilinen özelliklerinden birisi de şahane pastaları vardır. kenardaki bir masada oturmanın verdiği avantajla rüzgarı hissettikçe kendine gelen kızımız pastasını seçer ve tam sipariş verecekken karşısında elinde kalemi ve sipariş formuyla aynı beyaz gömlekli çocuğu görür. hemen o anda gözden kaybolan çocuk, elinde küçük bir broşürle geri döner. içinde; pastalarıyla ülkede oldukça ünlü olan bir pastanenin pasta yapımı için malzemeleri vardır. kız şoku tam anlamıyla atlatamadan çocuk: 'bekle sana bunlardan pasta yapacağım' der ve kaybolur.


(sayfa no: 43)


akşam olmuştur ve çocuk bu kez tealightların pırpır yanan ışıklarıyla aydınlanmaya çalışan bir masada oturmuş eli çenesinde yolu gözlemektedir. sıkıntının emaresi yoktur yüzünde. upuzun dümdüz mavi siyah saçlarıyla bir saatlik gecikmenin sebebini göstererek açıklayan kızı görür çocuk. kızın yüzü ifadesiz, nasıl özür dileyeceğini bilemez. çocuk gülümseyerek yemekte ne istediğini sorunca kız derin bir oh çeker. ardından keyifli bir sohbet ve güzel bir akşam yemeği.


(sayfa no: 71)


gecenin bir vakti, tüm tilkiler bile uyurken uyanır kız. yanında uyuyan adamın yüzüne bir bakar. çocukluğundan beri hayalini kurduğu o harika erkek yanında uyumaktadır. beyaz gömlekli meğer düş müymüş?


(sayfa no: 79)


kız, hazırlanmaya çalışan erkeğe beyaz bir gömlek uzatır: ''canım, bunu giysene'' der. erkek, kıyafet seçme derdinden kurtuldum diye düşünerek sevinir ve kızın yanağına kondurduğu öpücükten sonra giyinir. 


(sayfa no: 83)


''uzaktan uzağa baktığı, yanına gelince tüm işvesiyle konuştuğu erkeğin bu kez bu kadar farklı görünmesinin sebebi gömlek mi? o zaman yıllardır beklediğim, sonunda bulduğum dediğim kişi aslında o değil mi? hayallere, heveslere kapılma, dikkat et.''


(sayfa no: 101)


birbirine geçirilmiş hayatlarını yaşarlar bir zamana dek. kız düşüyle gerçeği arasında kalır. gerçeği hayallerindekine öyle uyar ki.. düşündekinin heves olduğunu anlaması ve onun düş olduğunun fark etmesi biraz uzun sürer sadece. işte tam o sırada, beyaz gömlekliyle, erkeğini birbirinden ayırmaktansa ikisini birleştirip kendine 'mükemmel'i yaratır. 


(sayfa no: 149)
(son)

son söz: ö'nün henüz çizmediği resimlerine, içilmemiş biralarına, balo elbisesine ithaf ediyorum.