birbirinin benzeri sözcükler. hepsinin sonucu da birbirine benzer. öyleyse neden hala kuruyorum ki? neden sanki başka bir şey edinecekmişim gibi mucize gelecekmiş gibi yineliyorum ki. konuşmasam anlar mısın?
hayaller kurarsın, istersin, hep istersin. düşlersin, içinde yaşadığın bir dünya olur düşün. kimsenin dokunamadığı, söz hakkı olmadığı bir yer olur burası. masallar anlatırsın burdayken. masalları yaşarsın. rüyaların uzun uzun öyküler anlatmalı sana. sabahında telaşla anlatmak istemelisin. sonra kendine bir sandalye çekmelisin ve en ön koltuktan izlemelisin rüyalarını.
dolabın alt rafına sıkışmış tshirtünü bulduğunda sana artık bir kaç beden küçük geldiğini görürsün ya büyümediğini anladığın zamanlardan biridir bu. peki ne zaman büyümüş olursun? kurduğun hayallerin değiştiği zaman mı? masalları sevmeyi bıraktığın zaman mı? korkularını yendiğin zaman büyürsün. o zaman, bahçeye açılan kapının koluna uzansın elin. salıncağa oturmalıyız ve anlatmalısın bana masallarını.
mini mini bir tavsiyeli not: raftan indirilmiş bir yazı. tam şu anki istanbul havasından kurtulmak isteyene.
2 yorum:
bak bu yazıyı okuyunca nedense aklına ıssız bi kumsal geldi.. hemde şöyle en sıcağından, en güzelinden.. woooww budur!
neresi çağrışıyorsa orasıdır. çok politik bir cevap oldu sanki=)
Yorum Gönder