yaşasın yemek yemeeek

açılın açılın kendimi aşıyorum yerim yetmiyor. uzun zamandır elimi eteğimi çekmiştim yemek işlerinden. hiç mi hiç yapmıyordum. tatlı krizimin etkisiyle irmik helvası yapmaya başladım ki gayet de uydurma bir tarifle, tarifi tvden kaptım bu arada. hatta onu da yarım anlamışım bi kısmını kendime göre uyarladım. orjinali nası bilmiyorum ama benim yaptığım uydurma çok daha güzel bir kere, hıh! günde iki büyük paket çikolata tüketmeye başlamıştım ki dünden beri buna dur dedim birazcık. tatlı ve çikolata krizindeyken öğrendim irmik helvasını da, tatlısını yapmayı biliyordum zaten ama onun kıvamını bazen tutturamıyorum biraz sulu oluveriyor. üstelik ay tereyağını şimdi koysam dur daha koyulaşmadı derken panikliyorum. bunda ise o sorun yok jel gibi olduğu zaman kapa altını pişmiş demektir. 


ciğer sadece yağla kavrulurdu bizim evde. zaten uzun zamandır canım ciğer istiyodu ve bugün yapılmaya karar verildi. amaa bunda da yine yok ben öyle istemem ık mık diyince al bildiğin gibi yap cümlesiyle karşılaştım. gelelim benim uydurma ciğerime; un ve baharatlar düz ve geniş bir tabağa dökülür. sonra ciğerler üzerine boca edilir ve metal değdirilmeden karıştırılır. ete metal değince tadı bilmem ne olmasın işte unuttum o bilmem ne kısmını. sonra tencerede yağ kızdırılır ve ciğerler dökülür tencerenin kapağı kapatılır. orta ateşte kapak açılmadan ciğerler sallama yöntemiyle karıştılır. aman başını boş bırakmayın ciğerler yapışmasın. 15 dakika içinde hazır. sıcak tüketiniz. arnavut ciğerini anımsatsa da bence değil. ben arnavut ciğerini sevmem çünkü. 


okul başlıyor iki hafta sonra. dün bunu fark ettiğim zamandan beri salak gibiyim. okul yaklaştıkça da benim yemeğe olan ilgim artıyor ve temizliğe. biliyorsun sebebini; ders çalışmak istemediğimde kendimi ya mutfakta ya banyoda bulurum. artık nasıl bir bilinçaltıma yerleşmişse sabahtan beri iş yapıp duruyorum. yevmiyemi de masanın üstüne bırakıversinler gari.