Merhabaaa,
Uzuuuuuun uzun zaman sonra post atıyorum. Blog sahibini kaybetmişti, evet. Geçen zamanı boşverelim. Sıkıntılı olduğum zamanda çıkardı hep postlarım bu sefer ise tam aksi.
Öğlene doğru ofisin telefonu çaldı, banaymış. Bu hafta başında sonuçlanan pozisyonun son ikiye kalan adaylarından biri, pozisyonu alamayan. Adaylarımı seviyorum ama bazılarını daha çok seviyorum:) Kimisi iletişim kurmayı becerir ve hiç yormaz, kimisi bunun için sizin adım atmanızı bekler, kimisi ise ağzından sözcükleri çıkarmak için saniyelerce düşünür ve tek kelimelik yanıttan fazlasını vermez. Daha fazlası da var da neyse konuya döneyim; adayım bir de bana teşekkür etmek istemiş. Hissedersiniz, sizin taleplerinize aktif olarak geri dönmesinden, sesindeki heyecandan, paylaşımından. Bu süreçteki yaklaşımım, sıcaklığım ve desteğim için teşekkür etmek istemiş. Son zamanlardaki keyifsizliğimin üstüne bu konuşma çok iyi geldi. Yaptığım işin doğru seçimim olduğunu onaylattı. Bu teşekkür bana yeni ayda da yeter artık.
Son olarak son zamanlarda çok dinlediğim bir şarkı: splitting the atom
28 Haziran 2012 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)



0 yorum:
Yorum Gönder